Poem of the week: Week Forty Eight.

And the last poem of December 2014 from Hemant Divate’s poetry book चौतिशीपर्यंतच्या कविता.

कुमारीपण 
– हेमंत दिवटे

मी
पाहतोय मला टांगलेलं
दोरीवर उलटं
आणि त्याही अवस्थेत
झेपावतय माझं शरीर
तुझ्या नग्न शरीराकडे
एक सरपटणं
शरीरातल्या मऊ काळोखतून काळोखाकडे
तू थांबवू पहातेयस
तुझ्यावर कोसळणारं कुमारीपण
आणि तडातडा तुटतेय
तुझ्या-माझ्यातल्या काळोखाची त्वचा.
***

Poem of the week: Week Forty Six.

This is the second poem from stolen time: December 2014. It is from Hemant Divate’s poetry collection चौतिशीपर्यंतच्या कविता. 

स्पर्श
– हेमंत दिवटे  
 
मी वेडातून गेलोय वेडावून
अशी तुझ्या स्पर्शांची गस्त प्राणाभोवती
तुझा अधाशी स्पर्श
कापत राहतो देहस्वर सपासप
अन्
मी मनाच्या वेदनेने फोडून काढतो
स्वप्नाचे हात
तर एक एक जखम
वाहत राहते शरीरातून
हा मरण आकांत स्वप्नांचा
ज्याची अतोनात वाढलेली नखं
घुसत राहतात वसनेत
आणि वेडा होऊन मी
धावत सुटतो
तुझ्या शरीरातून.
 
***